เกาะเฮ
ณ ถิ่นนี้มีนกเงือก
...เย็นย่ำวันนี้ผมนั่งทานอาหารกับสหายที่ริมชายหาด
ใต้เงาไม้ใหญ่ที่กั้นแสงจันทร์ให้สาดส่องลงมา เท่าที่ใจผมต้องการ
แสงไฟระยิบระยับเห็นอยู่ใกล้ตาแต่ไกลตีน หากเดินคงไม่ถึงแน่
ผมกำลังนั่งอยู่บนชายหาด ณ เกาะเฮ ที่แห่งนี้เป็นเกาะบริวารของเกาะภูเก็ต
ซิ่งเรือมาเพียงครึ่งชั่วโมงก็ถึง ค่ำวันนี้แสงไฟระยิบระยับที่ส่องมาจากเกาะภูเก็ต เปรียบเสมือนผมได้ออกไปอยู่ในอวกาศแล้วมองลงมายังโลกของเรา
....ผมมีนัดกับโก้ชุ้น เจ้าของรีสอร์ท ณ เกาะแห่งนี้
อะไรทำให้ผมมาที่นี่ ปะการัง และนกเงือกครับ โก้ชุ้นบอกว่าที่นี่มีประวัติอันยาวนาน
แต่ผมไม่ขอเล่าดีกว่า เอาเป็นว่าผมจะนำภาพอันน่าตื่นตาตื่นใจมาเล่าให้ฟัง
เกาะแห่งนี้มีปะการังเขากวางเป็นจำนวนมาก นักท่องเที่ยวจึงเรียกเกาะแห่งนี้ว่า คอรัล ไอส์แลนด์ หรือเกาะปะการัง แต่ที่เราเรียกเกาะเฮ
เพราะ ชื่อมาจากภาษาของชาวเลนั่นเอง
....ชายหาดที่นี่ผมรับรอง ขาว เนียน
สะอาดมาก ดึงดูดนักท่องเที่ยวปีละหลายแสนคน โดยเฉพาะการ ได้ดำน้ำชมปะการัง
ผมเห็นติดใจทุกราย ว่ากันว่าชายหาดที่นี่มาจากการย่อยสลายของปะการัง
และคลื่นได้ซัด พามาเป็นเนินชายหาด ที่ขาวและเนียน คุณลองทอดสายตาออกไป
โดยไม่สวมใส่แว่นตากันแดดละก็ แสงสะท้อนของมันจะมาทักทายลูกนัยน์ตาของคุณให้ตาแจ้งกันเลยทีเดียว
.... ค่ำคืนของวันนี้ผมนั่งคุยและดื่มกินกับมิตรสหาย
คุยกันตามประสาคนรู้ใจ เหมือนจอมยุทธ์ที่มาพบมิตรที่รู้ใจ เหล้าร้อยไหก็ไม่เมา
ฮา.. โก้ชุ้นบอกเราว่า คืนนี้เราต้องรีบเข้านอน แล้วพรุ่งนี้เช้าตรู่เราจะตื่นมาดูนกเงือกกัน
นกที่หายากและยังคงอาศัยอยู่ในป่าบริเวณแถบนี้ "ผมต้องตื่นขึ้นมาให้ได้
ผมตั้งใจไว้อย่างนั้น เพราะผมกลัวว่านกเงือกจะมาดูผมเสียอีก"
....เช้าวันใหม่ผมตื่นขึ้นมาพร้อมกับความหวัง
เดินตามลัดเลาะไหล่เขาไปนิดเดียว ก็ทะลุไปอีกชายหาดหนึ่ง ชาวบ้านเรียกว่า
"หาดกล้วย" สงสัยคงมีกล้วยเยอะ ช่างมันเถอะ ผมทำเป็นนักดูนก
สวมเสื้อกั๊ก สะพายกล้องดิจิตอล ปิดมือถือ สงบปากสงบคำ เดินย่อง
ๆ ใต้ต้นไม้ใหญ่อยู่นานพอสมควร ก็ยังไม่มีความเคลื่อนไหว ไม่มีนกเงือกให้ผมเห็น
ผมนั่งลงแบบหมดหวัง ทรายที่เย็นทำให้ผมคิดถึงที่นอนอุ่น ๆ โอ้ย.........
....ฉับพลัน ผมแหงนหน้าขึ้นไปเห็นนกเงือกคู่หนึ่งกำลังหยอกล้อ จีบกัน
ผลัดกันป้อนผลไม้ให้กันและกัน โอ้...พระเจ้า มันช่างวิเศษจริง
ๆ คุณเชื่อผมไหมผมเคยดูทีวีและหนังสือเกี่ยวกับนกเงือกมาพอสมควรเลยทีเดียว
แต่มันคนละอารมณ์กันเลยกับของจริง จงอยปากที่ใหญ่ แข็งแรง พอที่จะกัดกินผลไม้ที่มีอยู่ชุกชุมในบริเวณป่าแถบนี้
จากการสอบถามผู้รู้ ในภูเก็ตยังมีนกเงือกอาศัยอยู่เห็นจะมีเกาะตะเภา
กับเกาะเฮแห่งนี้
....นกเงือกเป็นนกที่ผู้หญิงหลายคนยกย่องกันมากแต่ผู้ชายบางคนผมไม่แน่ใจ เพราะนกชนิดนี้จะมีวิถีชีวิต ที่ใช้ชีวิตแบบผัวเดียวเมียเดียว
....ฉับพลัน
ผมแหงนหน้าขึ้นไปเห็นนกเงือกคู่หนึ่งกำลังหยอกล้อ จีบกัน ผลัดกันป้อนผลไม้ให้กันและกัน
โอ้...พระเจ้า มันช่างวิเศษจริง ๆ คุณเชื่อผมไหมผมเคยดูทีวีและหนังสือเกี่ยวกับนกเงือกมาพอสมควรเลยทีเดียว
แต่มันคนละ อารมณ์กันเลยกับของจริง จงอยปากที่ใหญ่ แข็งแรง พอที่จะกัดกินผลไม้ที่มีอยู่ชุกชุมในบริเวณป่าแถบนี้
จากการสอบถามผู้รู้ ในภูเก็ตยังมีนกเงือกอาศัยอยู่เห็นจะมีเกาะตะเภา
กับเกาะเฮแห่งนี้
....นกเงือกเป็นนกที่ผู้หญิงหลายคนยกย่องกันมาก แต่ผู้ชายบางคนผมไม่แน่ใจ เพราะนกชนิดนี้จะ มีวิถีชีวิต ที่ใช้ชีวิตแบบผัวเดียวเมียเดียว
....รักลูกรักครอบครัวเป็นที่สุด
ทำรังอยู่ในป่าที่ลึกที่มีต้นไม้ใหญ่ และสูง ว่ากันว่านกเงือกคือเครื่องบ่งชี้ว่า ป่าแห่งนั้นอุดมสมบูรณ์หากพวกมันอาศัยอยู่
เพราะอาหารหรือที่ทำรังจะต้องเป็นป่าดงดิบ หรือที่ที่มนุษย์เข้าไปไม่ถึง
ฮ่า ๆๆๆๆๆ
....สมใจอยากเลยทีเดียวครับ ผมถ่ายภาพไว้ได้หลายภาพพอสมควร
เลยกลับมากินอาหารเช้าด้วยความอิ่มเอมใจ และคิดว่าจะโม้ให้แหลกเลยสำหรับคนที่ไม่ได้ไปดอิ่มแล้วได้เวลาของศิลปินครับ ผมนั่งบนเก้าอี้ชายหาด ที่มีลมเย็นโชยพัดมา
ทำให้อารมณ์ของการคิดและเขียนพรั่งพรูออกมาอย่างเต็มที่ ไม่กี่อึดใจสายลมเย็น ก็มากระทบกับผิวหนังผมอีกครั้ง
และผมก็ตื่นขึ้นมา จะบ่ายสามโมงแล้ว เราคงต้องรีบ กลับก่อนที่น้ำจะลง เดี๋ยวเรือจะเข้ามารับไม่ได้ เฮ้อ..สุขจริง ๆ ไปละนะ เกาะเฮ..
เรื่อง
/ ภาพ นายมอร์แกน |